OTUZ ALTI YAŞ - YAVUZ EVLİYOĞLU

Yavuz Evliyaoğlu · 24 Mayıs 2026 · 61 dinleme

Zamağnı ölçmeyi bıraktım Ne saat ne gölgeyle. Bir kuş öter, bir yaprak kayar; İkisi de aynadır bana Ha ilkbahar ha sonbahar Bir ağacın gövdesinde büyüyen yara gibiyim Ne kesiliyor ne kapanıyor Gözlerim aynıya değil, Savrulan saçlarıma bakıyor. Öyle bir bahardayım ki Susmaya da rağzı dilim Dost sesleri düşerdi uzaktan Rüzgâr hep karanlıktan eserdi Kam davulları canlanır Ben yağmurlarla yarışırdım Şimdi biliyorum; yağmak zorunda değilmiş yağmur Her bahar. Güzel kokularla dinleniyorum Orta yaşlarında bir yıldızın / olgun ışıklarında Suyun suçu yok, akacak tabiğ Rüzgâr çeviriyor sayfalarımı asıl; Devrim dönüyor, kalınlaşıyor derim Ve yüzüm – yüzüm inceliyor. Çocuklarım büyüyor, kediler yürüyor. 73 bahar harcadım – cenneti 3 bahar yaşadım Helkem doldu mu bilmem Kaldı mı savuracak saçlarım? Râm oluyor gözlerim aynaya Saymıyorum artık: Cahit Sıtkı’nın ortasını geçtim, Orhan Veli’nin öldüğü yaştayım.