YAŞADIKÇA

Yavuz Evliyaoğlu · 23 Ekim 2026 · 30 dinleme

Hem duvarlar küçülür hem yollar Aşmaya da koşmaya da kalmaz hevesim Ben ne zaman yaşamaya kalksam bir kaz ayaklanır göz kenarlarımdan Yurdum diye yaslandığım ağaçlar eğik yamaçlarda dimdik duran ağaçlar ihtiyağcım olduğunda yuvarlanır kimi benimle kimi bensiz Bir kirpi bir pamukla yuvalanır Kargalar bir çığırtkan bir suskun El giderken ben duruyorum. Yaşadıkça, sevmek de mümkün diyorlar sanmıyorum. Şimdi ne aşmaya duvar ne geçmeye yol kaldı Dünyağda ne kadar heves varsa— hepsi kursağıma takıldı