acılararası koşturdu bizi zaman
kabardı deniz
sarhoşluğumuza
bağ bozumuydu, dağıldı şenlik
kıyıya vurdu gözümüzün feri
kör bir düğüm yalnızlığımıza
eğreti bekledim eşiklerde
biçimsiz kaldı sesim
kimliğimizi ele verdi
maskelerimiz
kaçarken kendimden
kendime yakalandım
yüzümüz gibi olmadı
sessizliğimiz
isyan değil içimdeki
açık denizlerin kumulu
yuttum büyük cümleleri
yüzüme kitaplar uyudu
göğnü ılıdı dünyanın
güneşe teğet geçti içim
çığlığa yakın plan yüzüm
sustu kalbime dönük mevsim
kim fırlattı rüzgarı
kuzgunun kanadına
geri çağrıldı uykularım
ardı ardına çarpıldı kapılar
yumruğumu bir çiçeğe sıktım
tozlu suretine
kör kaldı lamba
kanat sesi birikti mabedlerde
masada konuşmayan bir baba
Yorumlar (0)
Yorum yazmak için giriş yapmalısın.