DİYORDUM Kİ

Diyordum ki çocuklar efendim,
Diyordum ki örgüsüne uzanan rezalet,
Diyordum ki, çok defa kırılınca kırlangıçların yürekleri,
Söz hakkı değil
Müdaafa değil,
Protesto ediyorum elimi kana bulayacak olan bu Allahsız rejimi,
Özür dilemenin dinini olmadığını Hattabın oğlu Ömerden miras aldım,
Nerden bileyim ki,
İğretiliklerini en yüzsüz şekilde bu sebebin altına süpürecekler.
Diyordum ki
Her çocuk İslamın gölgesinde şerefli bir şahsiyettir,
Diyorlara diyordum ki derken
Anladım
Yalnızlıkları batarken kaburgalarına görmedikleri gerçeği
Her bakanın kör olup sağır bir sultanı ağırladığı gibi,
Onca ahı devrin zalimlerinin ciğerine sinmiş mazlumların ahı için kaldırınca başımı
Herkesin herşeyleştiği insafsızlıkla yüzleştim
Diyordum ki
Muhammet Alinin uğruna dans ettiği mazlumların nasır tutmuş ellerinin ideali,
Diyordum ki,
Demez olaydım sayın hakim
Annelerin Allah ı inkar edip
En zalim hoyratların istikbalinde yer aradığını
Bulanların mihnet bulamayanların bağırdığını,
Demez olaydım hakim bey,
İş bu ellerimde ki kanı zapta geçin
Yarının en güzel kırlangıçlarına armağan olsun .
Onlar ki huzur da affa açıp ellerimi
Mahfıma hediyeler taşıyacak masumlardır....