İÇİMDEN BİR AŞK GEÇTİ

Bir aşk geçti içimden,

İçim bir aşka geçti.

Ne içime söz geçirebildim,

Ne aşkıma…

Bütün piyonlarım açıkta,

Atlarım ve fillerim sakat.

Vezirim esir düşmüş –kime bilinmez-

“Şah mat” oldum, şahbaz oldum.

Savaş meydanında kaldım sonuna kadar,

Ama artık ne savaş vardı,

Ne uğruna savaşılacak bir aşk,

Beyazlar intihar etti,

Siyahlar ise zaten hep siyahtı.

Karışsaydı renkler,

Belki başkalaşırdı herşey.

Kaos teorisiydi hayat,

Sükûna ermedi, düşürdü beni bîtap.

Zaman geçti,

Çizerek kalbimin üstünü.

Gün geldi,

Uzlaştım –kendimle-.

Taşlarımı dizdim yeniden,

Karşıma oturttum “O”nu,

Ulaşılmaz bir boyuta.

Durdum sakin ve dingin.

Oyun başlamayacaktı,

Hayat oyundu zaten.

Ben rayların üstündeyken,

Bakalım içimden,

Tren mi geçecekti,

Aşk mı?

Öğrenince cevabı,

Size haber ederim dostlar.

O zaman ne ben “ben” olacağım,

Ne beyaz,

Ne siyah,

Sadece gri…