NIETZSCHE RULETİ

kızılay’a günahımı bağışladım daha bu dün

konyak için güneşe yatırdım meşemi

bileklerimi kesseniz hacmen şarabi sözcükler

kehribar denizlerin ışığıyla esrime vakti

şiire geç kaldığım kuyruklu rivayettir

*

unutuşun damarlarında yakışık alan kafa

hüzün tasına tıkıştırılmış moruk beyliklerin

artığın kalaycısıyla sözleşiyor kanatsız sürüyle

şuur katibinin ucunda bayatlamış replikalar

mahzenin kilidini yutuyor mekânın sahibi

*

serçe parmağımla imzaladım her rüyanın günü

toplu iğne maharetiyle durmadan renk değiştirdi kanım

nice genç fidanı yaralasanız erken hasat bir zerdüşt

kuru toprağında tenha güneşime hardal damlıyor

tembel olduğum külliyen dolandır

*

kovanıma leylek burunlarını sokuyor tin tacirleri

arı sözcüklerin lirini parçalıyor modern köleler

tülün gizine olan inancı haz topuklarını ısırıyor

ıstırabın özsuyudur gözlerimdeki salkım

tahta atlara yerleştirip sarhoş edeceğim sizi

*

genç bir şair keskin uçlarını batırıyor bilişe döşeniyor şerh çitleri

mayhoş ve sert teknemin tadına bakmak istemez misiniz

yumuşacık süzülecek ama huninizin borusundan gırtlağınıza

ölümü gösterip erosa razı edeceğim sizi!

aşkın kabzasından tuttuğum üleştirmenlerin yalanı

*

şiir sahipsiz bir silahla oynanan Nietzsche ruletidir