TANIRIM

ayak izine hipodromda rastladım
çemberlitaş'ta duvarlara bakmışsın
üstelik aramıyordum bile

gülhane'ye inerken yokuş beri
anlık köşeden döndün ve gölgenden tanıdım seni
anımsadığımdan daha mağrurdun
daha yalansız, daha güzel ne varsa işte

gölgeden mi bunca çıkarım, dersen
ona bile lüzum yok
ben seni sessizliğinden tanırım.
gidişinden,
gelmeyişinden,
ve kafanda dönen tilkilerden tanırım.
uzun, pos kuyruklu
aşklarından tanırım-sonu uşşak makamlı
kokundan tanırım-kabataş'a benzer
balık, yosun ve limon
biraz da hüzün...
istanbul gibi işte