YANIYORUUUM!

Yanıyoruuum
Kurtarın beni, kimse yok mu
Yenileniyor muyum geri
Sesim çıkıyor mu, anne baba
İşte duydular
İç dış, ileri geri
Gerildim iyice
Baba, fırlat beni
Kucakla anne
İyi ki doğdum, dimi
Ah, ne güzel bir yermiş burası
Bilmem ne cumhuriyeti

Düşersin, dizin kanar, bahçede koşarken arı sokar
Oyuncak istersin, alınır ya da alınmaz
Okula başlarsın, kafa dersi çakmaz
Bi’ şekilde mezun olursun, hop patron yakalar
Sabah akşam, öğle gece, gece sabah
Duruma göre farklı saatlerde amına koyar
Şükredersin yine de önündeki nimetlere
Koskoca Tanrı işinin arasında sana ağaçlar budar
Ve derler ki borçlusun ailene, seni büyütüp bu yaşa getirdiler
Borçlusun ülkene, senin için döküldüler
En çok da Tanrı’ya, yoktan var ettiğinden
Oysa olmayan şey nasıl ihtiyaç duyar
Yanmıyordum ve kimse beni kurtarmadı
Yaratıldığım bile meçhul
Kendimi bulduğumda çoktan vardım
Vermediğim siparişin faturasını yırtıp attım

Hadi bir senet imzalayalım
Borçlusunuz bana sevgili ebeveynlerim
Yakanıza yapışıp beni doğurun demedim
Değil arı sokması, her bir acıkma bile size yazar
Borçlusun bana sevgili ülkem
Toplum mühendisliğine antinatalizmi eklemedin
Ve sen Tanrı’m, varsan ve beni de yoktan var ettiysen
En çok da sen borçlusun
Herhangi bir şey isteyemeyeceğim kadar yokken beni vurdun
Ve şimdi, asıl şimdi, gerçekten
Yanıyoruuum