DANTE

Dante…

Ey Dante,

Cehennemine düştüğün gün

Dokuza bölündün,

Dokuz kuyruklu bir tilki gibi.

Her bir parça

senden.

Uyan!

Karanlık ormandaki gözün

en dipte.

Kendini kaybettiğinde,

önce adın kaybolur.

Yok oluşun eşiğinde,

günahlarında yürü.

Bak!

Sonsuzluk merdiveni önünde,

ilk adımı attığında

yüzleşeceksin akan suratınla.

Çamuru göreceksin.

Sonuna geldiğinde,

Anla!

Biçimlendiremediğin o aydınlığı,

kelimeler yetersiz olsa da,

anlat kendine.

devrilen gözlerini,

anlamlandıramadığın fısıltılarla.

Ve

yavaşça çık

kararan kozandan.

ışığı sonu olan

bir kelebek gibi.