KUYU

Yoklama yapmayın

Bıraktığınız yerde değilim

İki gün ağlar sonra devam edersiniz

Ne yapacaktınız sanki

Ölenle ölünmez

Seven sevilmez

Yanarken yakmıyorsan marifetlisin

Herkesin davul zurnayla çıktığı o yerden

Senin cenazen çıkar

Dünyanın en terk edilmiş yerinden daha terksin

Yeraltına sırlanmış düşlerin

Bukle bukle çıksa da toprağın üstünden

Fekki kebir yapsalar bulamazlar bedenini

Kuyuda ıslak inzivasını yaşarken ilk insan

Görünse de dinliyormuş gibi suyun damlama seslerini

Tek bir harf telaffuz edilmemeli

Dokunsan is bulaşacak eline

Öpsen kan akacak boynuna

Gelmemeli göz göze kuyu sakiniyle

Gözlerine cinayet işletecek

Dudaklarına yapışmış inim inim inlerken

Kayıtsız olabilme cüretine eriştiğinde

Kirpiklerinden kıskançlık taşacak

Taş kalpliliği sana kaptırdığı için

Sonra kuyudaki adamın şefkatli cümleleri başlayacak;

Arzun acizleştirecek seni güvercinim

Hayatta kalamaz naif tutkun

Pırlantan parıl parıl parıldarken içinde

Sihirli kelimeyi bileni değil

Eşkıyayı aldın içeri

Hani kırk harami de dayansa

Yalnızca birine açacaktın hazinenin kapılarını

Yalnızca sihirli kelimeleri bilen girebilsin içeri dedin de

Kale kapılarının ardına saklaman gereken bedenini

Lime lime etti öfkeleri

Kaçıp kurtaramadın kendini…

İçinde susturduğun çocuklar

Masalların kayıp kahramanı gibi

Yüzü değil sırtı dönük uyuyan güzelleri

Ağlayarak rahatsız etmemeli

Hayat hassas insanları hayalperest yapar

En nihayetinde çırılçıplak bir ‘pes’ haline eriştiğinde

Eskisi gibi ‘bilmek’ istemediğinde

Eskiden 'evet' dediğin şeyleri reddettiğinde

Aslında ne kadar basit olduğunu anlayacaksın

Konuşmasa da gülmesini isterim fotoğraftaki çocuğun

Müjdeli haberimi paylaşacak kimseyi bulamadım

Ve bir sokak köpeği olduğumu anladım

İliklerin sancır ya yalnızlıktan

Hani kolunu kırarsın tam kaynamazda

Rüzgâr estiğinde ağrıyan yeri bulur ya

Onun gibi

Bir gün arayıp da bulamazsanız beni,

Kelebek çırpıntısı ve portakal şiresindeyim

Beni boğazında arama

Çünkü sol kulağında olacağım

İçine düştüğüm kuyuyu gözlerimden anlamamaları için

Bir süre yüzlerine bakmayacağım

Adım adım yaklaşırken kuyuya

Hiçbir şey çaktırmamalıyım

Pamuk ipliğine bağlı sabrım

Görünmez halatlarla bağlıymış

Kimse sabrımı taşıramaz artık