kaybettiğim her duygumun yerine
bir taş koydum
çiçeklerin arka bahçesine
yaslıyorum sırtımı
artık üzülmüyorum
aslanın ceylanı yemesine
alışmanın aşağılık sularında yüzüyorum
siz ve tanrı ordasınız
senaryosu belli filmlerin
başrolüyüz hepimiz
kayıp ilanları görüyorum rüyamda
etkin pişman yüzler
kıtalar arası savaşlar
balistik gözler
lekelenmiş vicdanların
uzaktan uzağa inleyişleri
haykırışına şiirler yazdığım
kadınlar da öldü
nefretimi boğdurduğum
karıncalar besliyorum göğsümde
artık yavaş yavaş alışıyorum her şeye
en çokta herkesin haklılık öğurmesine
hiçleşiyorum
hiç oluyorum
şiir diyesim var her iyiliğe
kötülüğün zaten içindeyiz
bu da mı olacaktı denilen
her cümlenin tavındayım
o da oluyor
ve ben şu dilenci ile
tanrıyı arıyorum
sonra bu nemli şehrin şiirine
başlık yazıyoruz
şiiri de batsın bu şehrin
diye
Yorumlar (0)
Yorum yazmak için giriş yapmalısın.