TANRISAL BAKIŞ AÇISI

Emip kuruttuğunuz 
Bir sütleğendi dünya
Siz ve o
Birbirinizi tüketip durdunuz
Bin yıllar boyu.
Biz ambrosia eşliğinde
Sizi izledik

Heyecanlıydı.

Sen ona dönüyordun
Biz şaşıp kalıyorduk

Dünya dönüyordu
Hayret ediyorduk

Ne olursa olsun
Devam ediyordunuz
Sabah kahvesi
Akşam gezmesi
Çocuk görmesi

Sıkılıyorduk

Mevsimle değişirdi renginiz
Yağmur yağar, buğulanırdınız.
Saçlarınız tel tel ayrılır,
Aşklarınız koyulaşırdı,
Yorganlarınızın altına çeklirdiniz,
Kırağı başlayınca.
Bahara dek beklerdiniz,
Tıpkı katlettiğiniz ağaçlar gibi
Yeşermek için.
Sizi sevmezdik fakat merak ederdik,
Kısacık ömürlerinizle,
Canlı bombalar gibiydiniz,
Sonu hep aynı olan.
Gelişme bölümü heyecanlı
Bir dilim zamandınız.

Zamandan da pek anlamazdınız.