BİRİ, DİĞERİ VE ÖTEKİ

eksiliyor yüzüm

baktıkça aynalara 

istasyonda unutmuş ömrünü

bir parçası

yaslı yüzü tren camında

tersinden seyrediyor dünyayı

bir parçası hiç gelmemiş

biri çoktan gitmiş

diğeri şimdi olduğum yaşta

çoktan ölmüş belki

yabancı bir dilde ağlıyor öteki

kıyısız kenarında denizin

bir kuş geçiyor içinden

kanatlarının gürültüsü

acıtıyor yanıklarını 

kaç hayat eder insan

kaç ihtimal

hangisine dönsem 

diğeri ziyan

daha da eksiltecek yüzümü

aynalar ve zaman

usulca kapatacak üzerimize

hiç yazılmamış romanları

kapakları ağır

kelimeleri paslı