Ah şu gözlerim…
Neler gördü, neler
Hançeri söz olanı
Uykuda düş kanatanı
Yanı başımda taş büyüteni
Rağmen
Umudumu suladım
Küçük bir çocuk gibi
Sessizce oyalandım
Hainliği hiç bilmedim
Değdirmedim içime
Ne de sessiz çığlığıma
Anlaşılabildim mi?
Asla…
A dünya, a dünya…
Toprağı kana doymuş,
Usanmış dünya
Âdemoğlu ne eyledi de
Şahit oldum bu karanlığa?
Gökyüzünden bir ses:
“Mucizeyi kopardılar’’
Yorumlar (0)
Yorum yazmak için giriş yapmalısın.