LACİVERT
ŞIIR

LACİVERT

Ebru METE K.26 Haziran 20261 dk okuma134

Bu bir şehir değil ;
Bu bir lacivert.
Tamam;
mavi ve altın sarısı diye geliyorlar,
Oysa en çok ışıktan görünmeyen yıldızlara varıyorlar
Sonra ardı ardına yanıyorlar
Lacivertine susamışlar ama farkında değil çoğu.
Tonunu bile bilmiyorlar, en beteri bu.
Öyleyse
bu bir koyu lacivert.

Bir ağaç var, lacivertin dağlarında
O bir zeytin değil;
O bir şarkı.
Çok korna sesi ambulans sireni var
Küfür var, cıstak var, varoğlu var.
Duyamıyorlar.
Oysa o şarkı sessizlikte yüzyıllardır çalar
Frekansına sağırlar ki
hiç duymamışlar.
Öyleyse o,
kadim bir şarkı.

Bir kuş var şarkının dallarında
O bir kuş değil,
Bir huzur savaşçısı
Elinde bir ince rüzgar ile
Uçması lazım da görgüsüzlük fişekleri ah
Yaralanıyor her gece
Laciverte bulanmış göremiyorlar

Oysa eskiden uçardı
Tatlı tatlı dağdan denize
Akıllanmıyor da ah
Coğrafyasını terk etmeyesice..
Öyleyse o,
inatçı bir huzur avcısı.

Bir koku var kuşun burnunda
İşler burada karışıyor evet
/ne dedim "masal" dedim/
Neyse
O da bir koku değil aslında
O bir dalga.
İşi gücü sabah akşam kumsalı maviye boyuyormuş gibi yapmakla.
Takipçisi çok;
Düzenli olarak,
bu kumsal niye sarı diye şaşırıyorlar.
Kumsalın işi de altın sarısı kalmak
bilmiyorlar
Öyleyse o;
üzgün bir dalga.

Ama lacivetteyse kumsal ne yapsın.
Bilmemek ayıp değil
Bir bilene sormamak kayıp.
Anlamıyorlar.

Lacivertte sabaha kadar sirenler çalıyor
Dolayısıyla bu karmaşada
Dalgalar ağlıyor
Şarkılar bitkin
Ve
Aradığınız renge bir türlü ulaşılamıyor.

14/09/2021 Bodrum

Rastgele

Yorumlar (5)

Yorum yazmak için giriş yapmalısın.

  • Tuba Tanrıverdi
    Tuba Tanrıverdi26 Haziran 2026 · 11:42(düzenlendi)

    Şiirinizi okurken, sanki ranta peşkeş çekilen tüm doğal güzelliklerimiz, şehirlerimiz, ilçelerimiz, köylerimiz usulca ağlamış da siz onların dökemediği içlerini kağıda dökmüşsünüz gibi hissettim. Doğanın, tarihin, kültürün iç çekişine tercüman olduğu hissi ile okudum ve çok etkilendim... Renklerimizi yeniden bulabilmek dileği ile... Yüreğinize, kaleminize sağlık...

  • Ebru METE K.
    Ebru METE K.26 Haziran 2026 · 17:16

    Ömrüm buna şahit olduğum beldelerde geçti. Bu mevzuda çektiğim acıyı tarif edemem sanıyordum. Hissettirebildiğime sevindim.Çok teşekkür ederim

  • Ebru METE K.
    Ebru METE K.26 Haziran 2026 · 17:19(düzenlendi)

    Ve çok enteresan olan şudur: Bu manzarayı çektiğim okul otoparkına son girişimdi bugün. Bana bu şiiri yazdıran 9 Yıla veda fotoğrafı çekip story ye koymuştum. Yayınlandığı ana denk gelmiş olması çok çok çok değişik hallere sürükledi beni.

  • Uygar Özcan3 Temmuz 2026 · 09:42

    🤍

  • Yavuz Evliyaoğlu
    Yavuz Evliyaoğlu3 Temmuz 2026 · 21:46

    çok güzel bir final: Ve Aradığınız renge bir türlü ulaşılamıyor.