Hadi tanışalım;
Yazıyorum
Yazmak niyet köprüsü.
Her niyet bir diğerinden beslenir
Ben yazmasam, sen yazmasan,
Yazmasak.
O cüreti damarına basmasak
Her biri boyundan büyük gölgelere gizlenir.
Küsüyorum.
Küsmek gönül yarası.
Kırgınlıklar birbirinden hislenir
Ben küsmesem, sen küsmesen
Küsmesek.
O noktada bir kargaşa olmasa
Büyür büyür göğsümüze diplenir.
Susuyorum
Susmak nihai bedel.
Kelimeler birbirinden dertlenir.
Ben susmasam sen susmasan
Susmasak.
O hazin o kahır o temcit o takdir
Birbirini unutabilir
Susuyoruz böylece bu tevazu
Güldür güldür akışa kenetlenir.
Tanışalım;
Ben
ihmal edilmiş, güvenmiş ve yenilmiş
Horgörülmüş, ümitleri tükenmiş
hayalleri küreklenmiş körelmiş,
ruhu derinden örselenmiş
Hülasa-ı kelam
Mişli geçmiş ve mutsuz bir insanım.
2.09.2025 Bodrum (senin hapishanen neresiydi a canım? Ah Ariadne keşke öyle yapmasaydın.)
Yorumlar (4)
Yorum yazmak için giriş yapmalısın.
Tuba Tanrıverdi11 Haziran 2026 · 10:02Çok sevdim şiirinizi. Her kıtasında insanın göğsüne biraz daha diplenen, sonunda kendi labirentinde Ariadne’nin hüznüyle baş başa bırakan ne kadar sade, ne kadar derin ve ne kadar sarsıcı bir şiir olmuş.. "Kelimelerin birbirinden dertlenmesi" muazzam. Tebrikler, kaleminize sağlık :)
Ebru METE K.11 Haziran 2026 · 20:14Çok teşekkür ederim, yayınlandığını yeni farkettim. Heyecanlandım ilk kez beni tanımayan birileri şiirlerimi okuyacak diye, derken yorumunuz gözlerime doldu. :)
- Hasan Çelikkol14 Haziran 2026 · 09:56
Ebru Hanım, dizelerinizde tanışalım demişsiniz. İtiraf edeyim birkaç kez okudum şiirinizi. Beni çok etkiledi. Yazmak virüs gibi zaten. Bedene bir girdi mi kolay kolay çıkmıyor. Dün gece Çengel Sanat'a bir şiir gönderdim. Ne garip sanki aynı duyguları paylaşmış gibiyiz. Son bölüm şöyle. ".Ve hâlâ yazıyorum Küllerin arasından doğuyorum her sabah Biliyorum anlamı olmalı bu inatçılığımın Tanrı’nın armağanı belki, zamana direnen bu yanım " Kutlarım. Yazmaya devam. Not: son cümle şiire dahil mi?
Biraz uğraşsaydık seri yapabilirmişiz neredeyse. Teşekkür ederim bu arada. Son satır olmazsa olmazım onsuz zaman mekan anlamsız kalıyor şiire özel imza gibi düşünüyorum. Yazanın şartlarını tamamlıyor.