
Sanırsın sonunda
tedariği güç tutkular var.
Ahir ağaçlar dizilmiş iki yanına o yolun.
Üzerlerinde
Yara kabuklarından goncalar
Ve rengahenk kuşlar.
Her adımında şekillenirsin hani:
Sabırsın, kasıtsın, çok yakınsın.
Oysa inadına aşık, kaderine batık
Küçücük, incecik, nazenin bir kayıtsın.
Herkes kusur desenli bohçasını kucaklamış koşuyor
Varacakları yerde bitmiyor o zarif bulvar.
Kaldırıp kafanı baksan
Yol boyu göreceğin
Tek bir gerçek var:
Arkadaştır gökyüzü, ağaçlar ve kuşlar.
Kuşlar uçar gider elbet
ama gökyüzünü kıskanmaz ağaçlar.
Yorumlar (2)
Yorum yazmak için giriş yapmalısın.

Ebru hocam nasıl güzel yazmışsınız. ''Herkes kusur desenli bohçasını kucaklamış koşuyor''
Ebru METE K.20 Temmuz 2026 · 16:43Teşekkür ederim. Bizi biz yapan o bohça değil mi zaten?
