KARASİNEK

15 Kasım 2017 10:53

İki saattir çevremde uçuşup canımı sıkan; fincanımın kenarındaki şeker kalıntısına göz dikmiş karasineği büyük çabalarım sonucu yakalamayı başardım. Avucumun içinde titreşimleri hissediyorum.

Vızzzz.

Kıllı bacaklarıyla kaçmak için çırpınıyor. Bir devi kızdırmanın ne kadar tehlikeli olduğunu biliyor. Ve ölüme yaklaştığını…

Son bir kez vızlayıp, yenilgiyi kabullenerek kendini parmaklarımın arasına bıraktı. Kesinlikle öldüğünü düşünmemi istiyor.

Asla bir sineğe güvenmeyin. Parmağınızı açtığınız anda kaçıverirler. Ama ben, kızgın olduğum kadar deneyimliyim de.
Burnuma konuşunu unutmadım. Fincanımın kenarında gezinip çayımın sonunu bana zehir edişini… Gözümün önünde salınmasını. Başımın üzerinden attığı hoyrat salvoları. Onu yakalamak için yaptığım her hamleden ustaca kaçışlarını, öfkemi diri tutsun diye hiçbirini unutmadım.

Sinek benimle dalga geçti.
Sinek bana güldü.
Şimdi intikam zamanı.

Bunu yaparken onun yüzüne bakamayacak kadar korkak olmadığımı düşünmesini istiyorum. Asıl gücün bende olduğunu anlamalı. Onu istediğim an ezeceğimi bilmeli.

Onu parmaklarımın arasında yüzü bana bakacak şekilde tuttum ve göz hizama kaldırdım. O aptalca ölü taklidini yemediğimi anlamış gibi parmağımın arasında kıpırdadı. Bulduğu en küçük açığı kullanmak için tetikte bekliyor, fırsat kolluyordu.

Ön ayaklarına tükürüp gözlerini yıkarken onu izledim. Ölümün kıyısındaydı ve kendini temizlemekten geri durmuyordu. Toz, ağırlık, kalitesiz uçuş. Sinekler hakkında az da olsa bir şeyler biliyordum ama bu reflektif hareket ölüm anındayken bile bu kadar önemli miydi?

Yaşam o an bana çok garip geldi.

Kırmızı, petekli gözleriyle bana bakıp, beni belki elli kişi gören bu yaratığı öldürmek bana ne kazandıracaktı ki? Dükkanda bir sinek cesedi daha? Ya ellerimi daha da kirletecektim ya da başka öldürme şekilleri düşünecektim.

Bir sinek için bu kadar zahmete değmez diye düşünüp onu öldürmemeye karar verdim. Fakat ona bir şey söylemeliydim. Yaptığının sonuçları olduğunu anlamalıydı. Merhamet gösterdiğimi bilmeliydi. Düşündüm ama aklıma söyleyecek hiçbir şey gelmedi.

Bir insan bir sineğe ne söyler ki? Bir süre karşılıklı bakıştıktan sonra son derece sakin bir sesle onu tehdit ettim.

“Seni bir kere yakaladım. Ne kadar hızlı olduğumu anlamış olmalısın. Seni öldürmek istemiyorum. Bu yüzden geri gelme. Gelirsen ve tekrar yakalanırsan bu kadar şanslı olmayacaksın. Anladın mı seni aptal sinek?”

Kanatları parmağımın arasında titreşti.

“Vızzzz.”

Ardından onu sertçe yere vurdum. (Bu hareket sinekleri öldürmüyor. Sadece bir süre kendilerinden geçiyorlar.)

Bir süre sonra kendine geldi ve masamın altına kaçtı.
Hala buralarda uçuyor ama yanıma yaklaşmaktan çekiniyor.

Bilge insanların dediği gibi, konuşmak çoğu zaman işe yarıyor. Gerçekten bak.

Ama gözüm üzerinde. Tekrar gelirse onu kesinlikle öldüreceğim.