
Eskişehir’de öğle vakti içiyorum. Bu kentte gündüz içerseniz başınıza mutlaka bir şey gelir. Kafam güzel, beynimde bir sürü iş var. Ertelenmiş, “Sonra hallederiz” dediğim şeyler birikmiş. Rakıdan bir yudum alıp kavunu koklarken telefonum çaldı.
— Türkiye’ye geldim, şimdi İstanbul’dayım. Avşa Adası’na geçeceğim. Gelebilir misin? dedi Almancı.
İçimden dedim ki, gelmez olur muyum? İnsanlık için küçük, benim için büyük bir adım. Keriz silkeleme operasyonu: ömür boyu çalışmamaya bir bilet.
— Tamam, gelirim, dedim.
Taksiye atladım.
— Avşa Adası’na çek, dedim.
Taksici dedi ki,
— Ben gidemem abi, başka bir şoför ayarlayayım.
Genç bir taksici geldi. İşi anlattım: Avşa’ya gideceğiz; ister döner, isterse beni bekler, işim bitince birlikte geri geliriz.
— Beklerim, dedi.
Adam boş dönmektense beklemeyi seçti. İki poşet bira aldım, çıktık yola.
---
Ben sarhoşlukla parlıyordum, taksici ise sakin ama huzursuzdu. Sarhoş aklım hayaller kurarken, o gerçeğin yükünü taşıyordu. Aynı yolda, farklı dünyalardaydık.
— Abi, çok susadım. Bir bira içsem? dedi.
— Benim için sorun yok ama yakalanırsan karışmam, dedim.
Bozüyük’te tekrar bira aldık. Feribota vardığımızda kafalar iyiydi. Feribotta taksiden indim, iskelede beklemeye başladım. Taksici inmedi. Aradım.
— Niye inmedin lan?
— Önümdekiler inmedi. Şimdi Marmara Adası’na gidiyoruz, dedi.
— Salak mısın oğlum? Neyse, ilk feribotla Avşa’ya gelirsin, dedim.
Yemekte iki duble rakı içerken aradı:
— Abi, bu son feribotmuş. Kaldım burada. Ne yapacağız?
---
Kadehimi kaldırıp gülümsedim. O ise umutsuzca susuyordu.
Eskişehir’de iki tip insan vardır: zeki, çevik ve ahlaklı olanlar; bir de geri kalan çoğunluk, yani salaklar.
— Pansiyon bul, yemeğini ye, içkini iç. Bunlar benden. Yarın gelirsin Avşa’ya, dedim.
Almancı aramıyor, ben de tam ayılmış sayılmam. Pansiyonun yolunu bulup yattım.
Sabah, “Kahve mi içsem, bira mı?” diye düşünürken Almancı aradı.
— Dün kaza geçirdim, karakoldaydım. Şimdi Tekirdağ’a geçiyorum. Buradaki adamlarla işi bitirelim, dedi.
Sinirli ve agresif oldum. Tekirdağ’a geçtim. Taksici deli gibi arıyor, susturamıyorum.
— Abi, ben Avşa’dayım. Neredesin?
— Ben Tekirdağ’dayım. İki-üç saate oradayım, dedim.
— Abi işim var. Eskişehir’e dönmem lazım, dedi.
— Tamam, sen dön. Ücreti orada hallederiz, dedim.
---
Tekirdağ’da rakı-balık istediler. İçmeye başladık. Taksici aradı, mızmızlandı.
— Sen orada kal, ye iç. Ben de gelirim, dedim. Aslında nerede olduğunu bile bilmiyordum.
Gece oldu, sabah İstanbul’da otelde uyandım. Almancı aynı oteldeymiş. Kahvaltı ettik, feribotla Avşa’ya geçtik.
Taksici aradı:
— Tekirdağ’dayım. Neredesin?
— Ben Avşa’dayım. Akşam gelirim, dedim.
— Sokarım böyle işe, dedi.
Beni bırakıp Marmara Adası’na gitmiş. Şimdi suçlu benmişim gibi davranıyor.
— Siktir git Eskişehir’e. Taksi ne tuttuysa öderim, gerisine karışmam, dedim.
Tekrar aradı:
— Tamam abi, bekliyorum, dedi.
---
Avşa’da içiyorum. Arayıp duruyor. Sonunda açtım. Sarhoşum:
— Ne var ya, niye arıyorsun?
— Abi kaldım burada. Gelecek misin?
— Sen kal, ye iç, otelde kal. Bendensin.
— Param kalmadı. Benzine bile yetmiyor. Gel, nolur...
— İBAN gönder, para yollarım. Yarın İstanbul’da buluşuruz.
Telefonum çaldı. Ortak bir arkadaş arıyor:
— Lan Ilgıt, bizim çocuğu maymun etmişsin. Hiç değişmemişsin. N’aber?
— Çocuk mal. Avşa’ya gidip dönecektik. Eleman beni orada bırakıp gitti.
— Anası babası merak ediyor. Çocuğu sal.
— Yarın İstanbul’dan Çanakkale’ye geçeceğiz, sonra döneriz.
— Oğlum, sal çocuğu. Ailesi perişan.
— Siktir git Eskişehir’e diyorum, gitmiyor. Bekliyor, dedim.
---
Ertesi gün İstanbul’da buluştuk taksiciyle. Sevinçten uçuyordu.
— Çanakkale’ye çek, dedim.
Adam, “Eskişehir’e dönelim,” diye yalvardı ama Çanakkale’ye gittik.
Çiftliğim vardı, satıp sermaye bulmam gerekiyordu. Üç gün içtik. Taksici tam alkolik çıktı. Beni de yapacak. Ayılmadan içiyoruz. Zor bela çiftliği sattık.
Taksici:
— Şimdi nereye gidiyoruz abi?
— Eskişehir’e, dedim.
Eskişehir’de meyhanede hesaplaştık. Taksi, otel, yeme içme paralarını verdim.
— Ne zaman işin olursa ara, dedi.
Tekrar Eskişehir’de öğle rakısına döndüm.
Yorumlar (2)
Yorum yazmak için giriş yapmalısın.
Ersoy Kanay3 Kasım 2026 · 18:45Jack London içip içip yaşadıklarını anlatınca wow. Ersoy yazınca çok içiyorsun:)
