Döneceksen pazar dön
Hava ısındı, gece düştü,
güneş geçti cam bulutlardan.
Denizi kullan yine; kara hâlâ yetim
İskelede rüzgâr şahlandırsın alnını.
Düşeceksen geceden düş yola;
ay toplasın kırıklarını.
Paslı duvarlar, ruh yolu taşları
Hepsi fısıldar: “Dönersen eksilirsin”
Arkan boş; karar senin.
Üşüyeceksen yarına sakla tüylerini
Bitireceksen de uzatma—
bir hevesle başladığın gitme işini.
Bitir, kalem daha yazmıyorken.
Cebimde tuzlu bir ağıt,
İçimde bin belağ sabah sabah…
Vapur düdüğüyle kanar bir eski yaram
Döneceksen bekleyeceğim;
Martılar sırtlanmışken adını ufuktan
Gedâvet Rüzgârı gibi es aniden.
Dalgalar kırılgan, motor bozuk,
rüzgârın satırları keskin
Ben: tek parça.
Soramadıysan şimdi sor!
Nereye gider bu yol, ne söyler buğular
Silemediysen şimdi sil!
Kötü anıları—
kirli avuçlarından
Bende sevemediğin ne varsa avluda bırak.
Geleceksen çekinme, çünkü
yazılmaz;
sevdağ defterine hiçbir tövbe.
Ve istersen,
ellerinle kazıyabilirsin
alnımdan yazını.
Yorumlar (0)
Yorum yazmak için giriş yapmalısın.