
Boğaz’a kapanıyor tepeler.
Ağaçların iliği çekilmiş;
yaprak, secdede.
Denizin nabzı düşer,
iskelede uğultu kırılır;
balık, secdede.
Köprü ayakları kararır,
zincir rükûya eğilir;
gölge, secdede.
Kıyamda bir kadın—
bakışı taş ocağı.
Nefesi secdede.
Ben: geçmiş bir alın izi—
secdeden.
Bir câmi avlusu içimde,
fayans çatlar; kemer ince.
El, secdede.
Kara mürekkep akar saçımdan,
kaldırım kararır: 66 santimetrekare.
Söz, secdede.
Bozkırın tozu cebimde,
rüzgâr kıbleye döner.
Toz, secdede.
Kıyamda aynı kadın—
saçında toz, dilinde söz;
Eli seccağde.
Ben: kabarmış bir alın izi—
o el—den.
Yorumlar (8)
Yorum yazmak için giriş yapmalısın.
Ebru METE K.14 Haziran 2026 · 13:05Metafor ve şiirin içine kurulumu enfes olmuş bence. Şiirinize sağlık.
Yavuz Evliyaoğlu15 Haziran 2026 · 11:32Teşekkürler
- Uygar Özcan3 Temmuz 2026 · 13:01
Kalemine sağlık Yavuz. Harika...
Yavuz Evliyaoğlu20 Eylül 2026 · 21:29Teşekkürler dostum 🙏
Said Ortagedik20 Eylül 2026 · 15:43retorik nedir dersi veren bir şiir yavuz, kalemine sağlık :)
Yavuz Evliyaoğlu20 Eylül 2026 · 21:31Teşekkürler Said, okunuyor olmanın üzerine beğeniliyor olması motive edici oluyor 🤗
Engin Kahraman26 Eylül 2026 · 10:04Harika bir şiir. "Bakışı taş ocağı" ...
Yavuz Evliyaoğlu26 Eylül 2026 · 19:52Teşekkürler 🙏
