Ağladın kimse duymadı
Düştün seyrettiler
Dünya döndü, hiç durmadı
Kadere biçare terk edilirken
Yalnız doğup da yalnız gittin
Sevip, aldatılıp zehri içtin
Hakikati ne zaman seçtin
Yaka paça derdest edilirken
Güneşe perde çekip sakladılar
Yalana doğru deyip pakladılar
Eğriye övgü dizip akladılar
Umudun zerresi de kaybedilirken.
Yorumlar (3)
Yorum yazmak için giriş yapmalısın.
Yavuz Evliyaoğlu6 Ağustos 2026 · 08:58ilk 2 bölüm ile 3. bölüm başka şiirler gibi okunuyor. bütünlük sağlanmamış gibi.
Cem Birgi7 Ağustos 2026 · 22:50Evet doğru bir eleştiri oldu. 3. kıtada da ikinci tekil şahısı kullanmalıydım. Katılıyorum sana.
Lise de edebiyat hocam (sayın ve sevgili İhsan Topçu) şairleri dağıtmıştı sınıfa. Benim payıma Karacaoğlan düşmüştü. Google yok, kütüphanede konuyla ilgili toplam 3 kitap var. Dolayısıyla oturup bulduğumuzu okuyup kendi ödevimizi kendimizin yaptığı dönemler. Ne jadar Karacaoğlan buşduyaam okumuştum. O böyle sağlı sollu vururdu. Garipsemedim o yüzden. Bir aksaklık hissettiren şiirlerin dahil olduğu bir kulvar var elbet. Ya yazanı okuyunca farkedip düzeltir. Ya da zaten o haliyle güzeldir.