Kendi yazdıklarımı okuyup okşuyorum...
Biliniz ki ruhumun mabedi onlar.
Kopardığım kabuklardan hayır yok,
hep aynı üst üste hikayenin
kim bilir kaçıncı kabuğu onlar.
"Bilinmeze hükmederken arştayız.
Bildiğimizden kör gibi kaçıştayız
Sabahtan akşama nice boş yarıştayız
Gülün gülüşe küsebildiği yaştayız"
Der durur yanımdan geçer onlar.
Buruk ümitlerin vida deliği gibi
Gevşek, işe yaramaz ve atıl serseri.
Macun desem değil
kurumaz bir alçı besbelli.
Olsun tüm duvarı kapatır onlar.
Yakma canım, yazdığın gökte kalsın
Aydınlıkta göremezsin yanarsa
Tedbirdir; yüreğinde mührü kalsın.
üzerinde bir garip pusu olsun.
Hiç olmazsa onun izi sürersin
Neyi niye yazdığını bilirsin.
Pusu kurma hiç kendine, ah alma.
İsterdim ki bu hüzün faaliyetlerin
Uçsuz bucaksız bir cildi olsun
Fasikül fasikül biriksin içine özüm
Böylece yerini hak etsin onlar.
02/01/2021 Bodrum
Yorumlar (0)
Yorum yazmak için giriş yapmalısın.