Sevdiğimin yarısı kadar sevilsem yeter
Hak ettiğimi alsam sevgi payına
Bir gün olsun çıkarabilsem korsemi
Ve eğebilsem boynumu İsmail gibi
Teslim olmak dik durmaktan zor geliyor
Her zerremde hissediyorum o sesi:
Sen babasın baba!
Bırak çevreyi, kendim bile tanımıyorum kendimi
Beni kim neylesin? Çirkin, basit, yorgun
Sağhi kim, niye sevsin beni
—evlatlarım dışında—
En gerçek sevgiyi sunsam da onlara
Para kazanmak zorundayım sonunda
E, boşuna demiyorlar:
Sen babasın baba!
Cennet annelerin ayakları altındaymış
Kimse sormaz yerini ama
Cehennem de babaların sırtında
Yorulmak bile yasak babaya
Yaşadığını hayat sanır da
Bilmez bir gülüş, bakış, sarış
Kendi için yol gitmez iki karış
Bilir çünkü
Söylenmeden işitir:
Sen babasın baba!
Yorumlar (0)
Yorum yazmak için giriş yapmalısın.