Biz bir masanın başında
Dertlerimiz ve sancılarımızla
Bugünü yad edip dünü taşıyoruz besbelli
Kara kutu zihinler
Ve apaçık heba edilen ömürler
Masanın başında kadınlar ve erkekler
Uğultulu bir kader sarmalı
Peşine düşülen sahipsiz cinayetler
Ölümünden sorumlu diriler
Birer bardak su ve biraz katıksız merhamet
Sana, bana, ona duyulan
Kışı atlatıp yaza çıkma ümidi
Soğukta donan günler
Kimin olduğu belli olmayan tebessümler
Hepsi masanın ortasında yerini almış
Alıp çıkmak gerek bu kargaşadan
Yükünü ve dününü bırakıp
Bir parça insanlık alıp çıkmak gerek
Yorumlar (0)
Yorum yazmak için giriş yapmalısın.