hepimiz biraz şark kurnazı mıyız?

hayat bir nehir gibi tek yönlü akıyor. parasız gençlikten paralı olgunluğa ve sonrasında bir şekilde yaşlılığa... tüm binayı yaşlanınca nasıl yaşayacağımıza göre oluşturuyoruz. çalışma hayatına başlamadan emekli olacağımız yaşı hesaplıyoruz. istediğimiz arabayı, satarken zor satarız, diye almıyoruz. daha başlamadan bitirmeye, sahip olmadan elden çıkarmaya odaklanıyoruz. ne yaşadığımız andan keyif alıyoruz ne de doğru dürüst bir yaşam şekillendiriyoruz. basit kaygılarımız bizi bu hale getiriyor. köylü bağlarımız bazen dayanışma için yardımcı olsa da; zihinlerimizde üstesinden gelemediğimiz bir şark kurnazlığı yatıyor. çabalıyoruz, kendimizle mücadele ediyoruz. öyle yada böyle zaman akıyor ve biz değişiyoruz.