yeni insanlar tanımaktan yorulmak
Yanıtlar (10)
Yavuz Evliyaoğlu12 Haziran 2026 · 13:34yeni insanlara kendini tanıtmak daha eğlenceli aslında. kendini keşfettirmek falan. tüm tanışmaların altında yatan gizem bu bence. birini gerçekten tanımayı istemek için patolojik bir bağlanma gerçekleştirmen gerekir. değilse, tüm çaban tanıtma sırasının sana geçmesini beklediğindendir.
Cem Birgi12 Haziran 2026 · 17:02aynı dertten muzdaribim. çok sıkılıyorum sadece insanlardan da değil aktivitelerden de. insanları tanıdıkça illa ki soğuyacak bir şey buluyorum. yalnızlığa alıştıkça o da sana alışıyor.
Semih Yaman2 Temmuz 2026 · 14:44ben bu durumu normal karşılıyorum. insanlara, eşyalara çok anlam yüklemedikçe sorun yok bence. hiçbir şeye artık şaşırmadığımız dünyada geleni karşılarım, gerisini takmam:)
Yavuz Evliyaoğlu31 Temmuz 2026 · 10:51Cem Birgi: aynı dertten muzdaribim. çok sıkılıyorum sadece insanlardan da değil aktivitelerden de. insanları tanıdıkça illa ki soğuyacak bir şey buluyorum. yalnızlığa alıştıkça o da sana alışıyor.
insanlara, insanlığa fazla anlam yüklemekten ileri geliyor olabilir. beklentiye girmeden yaşamak...
zeloshka why7 Eylül 2026 · 12:17anlaşılır bir durum. sadece kendi toplumumuza bakarak: sohbetin, kafa yapın, görünüşün, mevkiye karşı davranışın... hepsi dar kodlanmış. bir adım dışarı çık ve hemen önyargı başlar. sol bu konuda sağdan daha 'iyi' görünür ama aslında değildir. bu tür bir kodlanma, hâliyle tekdüze bir kişilik aynası yaratır. davranış tedavisi gibi. belli bir süre sonra bundan sıkılabilirsiniz, bu son derece normaldir. belki de insana bakış açınız gerçekten sosyaldir; yani değerleriniz yüksektir, hümanisttir fakat sosyalmiş gibi görünen o toplumsal ikiyüzlülükle karşı karşıya kalınca hevesiniz kaçıyordur. yavuz şairin dediği gibi, beklentiye karşı bağışıklılık kazanmak rahatlık verebilir. sadece "sahte bağışıklık" değil (umursamaz görünüp umusamak gibi); bu frustrasyonu büyütür sadece. hayatımda üç kişi bıraktım. bu türkiye gibi bir yerde çok göze batıyor. ölçek: bu durumda kafam rahat mı?

ben de hemen herkesten sıkılıyorum!. mâna yoksunu vasat mahlukatla çevrelenmiş halde hissediyorum. ender bilinir ama mahlukatın%99.9’u figürandır. as kadro bu versiyonda araya serpiştirilmiş gibi ancak 🏴☠️🔥
Said Ortagedik20 Eylül 2026 · 11:15hayatımda iz bırakan ve en zor günlerimde yanımda olan sayılı dostum dışında insan tanımayı ben de istemiyorum. bunda zamanında yediğim kazıkların da büyük rolü var.
@zagalar21 Eylül 2026 · 12:40yeni insanlar tanımak dişlilere takılan yeni bir çark gibidir. çarklar çoğalınca onları döndürmekte zordur. birde hangisi sağa hangisi sola dönecek belli değildir. sen istersin sağa dönsün düzenin bunu gerektirir ama nihayetinde sen sağ dersin o sol. oldu mu şimdi bu yol? mesela bazıları kağıttandır bazıları tahtadan bazılarıysa ne idüğü belirsizdir... ve çabuk bozulurlar. bozuk bir dişli çabuk eksilir hayatından ama en önemlisi diğer döngünler de duruverir, en sevdiğin çarklar bile... en sonunda bir bakarsın tek dönmeye devam edersin hayatında.
Said Ortagedik21 Eylül 2026 · 14:58@zagalar: yeni insanlar tanımak dişlilere takılan yeni bir çark gibidir. çarklar çoğalınca onları döndürmekte zordur. birde hangisi sağa hangisi sola dönecek belli değildir. sen istersin sağa dönsün düzenin bunu gerektirir ama nihayetinde sen sağ dersin o sol. oldu mu şimdi bu yol? mesela bazıları kağıttandır bazıları tahtadan bazılarıysa ne idüğü belirsizdir... ve çabuk bozulurlar. bozuk bir dişli çabuk eksilir hayatından ama en önemlisi diğer döngünler de duruverir, en sevdiğin çarklar bile... en sonunda bir bakarsın tek dönmeye devam edersin hayatında.
dişli metaforu müthiş açıklayıcı olmuş. elinize sağlık.
@zagalar21 Eylül 2026 · 19:38Said Ortagedik: dişli metaforu müthiş açıklayıcı olmuş. elinize sağlık.
teşekkür ederim.
Yanıt yazmak için giriş yapmalısın.
