kendine verilen sözlerin akıbeti
Yanıtlar (14)
Yavuz Evliyaoğlu11 Haziran 2026 · 06:48kim kendine verdiği sözlerin mezarlığı değil ki?
Cem Birgi12 Haziran 2026 · 17:07kendime en son verdiğim söz 500 sayfalık bir roman yazabilmiş olmaktı. bu sözü tuttum ama 12 puntoluk bir dosya için geçerli oldu. 11 puntoyla basılacağını bilmiyordum.
bu mevzuda çok dertliydim bir iki kelam etmiştim. aradım buldum. yakışacağı yerde dursun: bir söz vermiştim kanadı kırık bir kuşa. ben bir söz verince muhakkak tutardım oysa. balkonda sözüm için göğü gözlerken kış gelivermişti tüm endamıyla. takvimim böylesine şaşmasa bir başına koymazdım onu avucuma alıp uçardım ah eskiden olsa. "hiç mutsuz kuş olur mu?" demiştim bir seferinde "gurbetteki mutsuzdur" diye cevaplamıştı kendinden emin. kabullenmişliğin suskunluğu çökmüştü tam o an o ahlamıştı; içten ve narin, derinden ve hazin. sözler zamanında tutulmalıdır. devretmez sene-i devriyesine. haşin rüzgarlar izin vermez zaten uzaklaştırır şartları taaa ötesine taş üstünde taş kalmaz bazen yüreğinde bir söz vermiştim tutamadığım beş oldu, on beş oldu, bin beş yüz oldu birincinin iki eli yakamda ve mührü göğsümde hala döner döner ona yanarım. haddinizi biliniz söz verirken kendinize. bodrum 20/11/2021 (küçük sözler veriniz durağında)
Tuba Tanrıverdi12 Haziran 2026 · 19:59o kısım akıbetler hep meçhul 🙄
Nur Şahiner12 Haziran 2026 · 21:15kendime veya başkasına verdiğim sözlere genelde sadık kalırım. bunu bir irade meselesi olarak görürüm. kendime hükmetmek önemli bir mevzu benim için. alışkanlıklara kapılmadığımın kanıtı olarak görüyorum. umarım sonunda bir atın boynuna sarılıp ağlaya ağlaya delirmem :))
- Yavuz Evliyaoğlu19 Haziran 2026 · 13:57
Nur Şahiner: kendime veya başkasına verdiğim sözlere genelde sadık kalırım. bunu bir irade meselesi olarak görürüm. kendime hükmetmek önemli bir mevzu benim için. alışkanlıklara kapılmadığımın kanıtı olarak görüyorum. umarım sonunda bir atın boynuna sarılıp ağlaya ağlaya delirmem :))
delirmek için ata sarılarak ağlamak da ne bileyim, ilk defa denk geldim böylesi bir delirmeye :)
- Yavuz Evliyaoğlu19 Haziran 2026 · 13:58
Cem Birgi: kendime en son verdiğim söz 500 sayfalık bir roman yazabilmiş olmaktı. bu sözü tuttum ama 12 puntoluk bir dosya için geçerli oldu. 11 puntoyla basılacağını bilmiyordum.
genelde 11 puntoyla basılır dergiler, kitaplar falan ama keşke söz vermeden önce puntoyu araştırsaydın :)
Yavuz Evliyaoğlu: delirmek için ata sarılarak ağlamak da ne bileyim, ilk defa denk geldim böylesi bir delirmeye :)
kendini aşmak ya da kendine hükmetmek nietzsche felsefesinde çokça üstünde durulan konulardır. kendime verdiğim sözleri tutma konusunda biraz fazla iddialıymışım gibi geldi yazarken bir an; nietzsche'yi ve hazin sonunu aklıma getirdi. ona göndermeydi :)
Sıddıka Terzi26 Haziran 2026 · 17:43aynaya baktığımda gördüğüm akıbet. kendime; sana iyi bakacağım dedim, baktım; seni üzenlerle seni muhatap etmeyeceğim dedim, etmedim; her gününü güzel yapmaya çalışacağım dedim, çalıştım; canın istemediğinde seni salacağım dedim, saldım. iyi bir ikiliyiz.
Ersoy Kanay7 Ağustos 2026 · 12:07insan en kolay kendini affeder. bu yüzden de en çok kendine ihanet eder. insanların varoluşlarına katlanma mekanizması kendini affetmek tuğlasıyla örülmüştür. başkalarına verilip tutulmayan söz güveni öldürür. kendineverilip tutulmayan söz ise iradeyi. her bozuk yemin hafızada değil karakterde bir çatlak bırakır. beyin oradan sızarak depresyona göz kırpar. kendine verdiğin her sözü yarına ertelediğinde yarın sana inanmayı bırakır. insan başkalarını değil önce kendi geleceğini hayal kırıklığına uğratır. bu yol artık doğru bir yere çıkmaz. bir kapan. kendine sürekli yalan söyleyen biri sonunda gerçeği duyduğunda onu tanıyamaz. gollumlaşır biraz. en sessiz intihar kendine verdiğin sözleri her sabah biraz daha ertelemekti aslında. belki de cehennem tutulmayan sözlerin biriktiği yer değil onları veren kişinin yavaş yavaş onlara benzemesidir. elbette böyle konuşmak kolay. kendine verdiğin sözleri tutmak zor. önce kolay yapılabilecek sözlerle iradeyi cilalamak lazım belki de. irade cilalı taş dönemini geçtikten sonra tekerlek yapmayı öğrenecek. nirvana'ya yaklaştıkça imkansız denilebilecek hayaller için kendimize söz verme zamanı gelecek. belki de hiç gelmeyecek. kendimize verdiğimiz sözü tutunca ne olacak bu ayrı bir sorun. mutluluk getirir mi başarı getirir mi? hiç sanmıyorum. kendine verdiği sözleri tutan bi birey oluruz sadece.
Remziye Akça28 Ağustos 2026 · 13:57kendimize verdiğimiz sözlerin arkasında da aslında bir başkasının onayı, ilgisi, merakı, sevgisi gibi birçok unsur yatıyor diye düşünüyorum. %100 saf bir sadece kendine söz verişin çok çok zor olduğunu düşünüyorum…
- ÇENGEL'E TAKILDI
@zagalar1 Eylül 2026 · 20:28mezarlık ölülerle dolu olsa da; çiçek sulamak, akıbeti veya sözleri biraz yavaşlatır. çünkü biyoloji bilen ve egzotik bir ses tonuyla konuşan bir kişi bunu bilir. çünkü beden deforme olursa, organik madde çözünür ve zaman akarken sözde unutulup ölür. böylece söz, zaman içinde o toprağa gömülen birer organik kalıntıya dönüşür. unutma burası antik yunan değildir. bundan dolayı onları sulamak; bir mucize bekleyip sözleri ayağa kaldırmak için değil, çürümenin o sert, acımasız hızını bir anlığına kesebilmek içindir. ama yine de söz çürür. zaten hiçbir çiçek sonsuza dek yaşamak için sulanmaz...
Said Ortagedik6 Eylül 2026 · 13:49sözümden dönmüş olmamak için kendime söz vermeyi bıraktım.
zeloshka why7 Eylül 2026 · 12:44başkasına verilen sözlerden dönülmedikçe sorun değildir diyorum. kendi küçük dünyamızın otonom yöneticisiysek, geçmişte kendimize verdiğimiz söz artık bugüne uymuyorsa, bu sözün güncel değerini boşaltan bir gelişim geçirdiysek kime ne? sözleriniz sanatsal bir serzeniş mi, derin bir weltschmerz mi, anlayamadım. ilkiyse, hiçbir şey söylemediğimi farz edin :). güzel olmuş.
Yanıt yazmak için giriş yapmalısın.