sanat kimin içindir?

Yanıtlar (9)

• yüz üç7 Haziran 2026 · 16:10

  sanat, tanrı içindir. kusursuzluğu aramak, kusursuzluğu bulmak, kusursuzluğu yaratmak içindir. tanrılığa soyunmaktır sanatın aslı zira insan elinin ve zihninin yetemeyeceği kadar büyüktür.
• 
  Özge Işık7 Haziran 2026 · 18:27

  bazıları için "kendi işledikleri günahların bir maskesidir" "bazıları için"tamamen birşeyleri bastırma". hangi sanata ve ya sanatçıya baksan altında hep bir acı... ünlenmiş her sanatkârın ciddi acıları vardır. sanat acıdan mı doğar? mutluluğun getirdiği sanat örneği eminim ki nadirdir. o da çok da ünlenememiştir. tüm bu bağlamda sanat, sanatçının kendisi için başlar sonucu topluma mâl olur. ve mutlaka olur. bkz. picassonun hayatı ve tablolarının doğuşu.
• 
  Cem Birgi7 Haziran 2026 · 19:45

  sanat ölümsüzlük içindir. sanatkar insanlar tarihe iz bırakmak için ömürlerini sanata adarlar. bazıları karşılık görür bazıları görmez mesele o değil. bu dünyadan ayrıldığında geriye bırakacağın tek şey yapıtlarındır. diğer türlü günün birinde mutlaka unutulursun. michalengelo, da vinci, mozart, dante bu sanatkarlar yüzyıllar boyu hatırlandılar ve dünya döndükçe hatırlanmaya devam edecekler. kadri kıymeti bilinmeyen sanatkarlar ise yine de tarihe iz bırakmışlardır. değer görsün görmesin sanat ve sanatçılar dünya medeniyetini oluştururlar.
• 
  Tuba Tanrıverdi9 Haziran 2026 · 12:40

  bence sanat sanatçı içindir, kendi kendini yeniden yaratma tatmini yaşar, üretmekten haz duyar. yarattığını kimse görmese, duymasa bile çalışmaya devam eder.

  2
• 
  Nur Şahiner9 Haziran 2026 · 21:42

  sanat, sanattan estetik haz edinebilen herkes içindir. onu hak edecek inceliğe sahip olan herkes, sanatın yaşamı güzel kılan büyüsünden faydalanabilir.
• 
  Enes10 Haziran 2026 · 10:16

  bir gün öleceğini bilen canlıların çıkardığı bir yan üründür. kediler sanat yapmıyor. vergilerden de haberleri yok. arada bir bağlantı olabilir.
• 
  zeloshka why7 Eylül 2026 · 11:39

  tuba hanım'a katılıyorum, bana da öyle geliyor. zaten en verimli çalışma felsefesinin 'biraz topluma, biraz da bana yarasın' düşüncesi olduğuna inanıyorum. sanatçılık bir varoluş biçimidir; insan genelde başka bir şey yapamayacağı için sanatçı olur. ya da sanatçı olmaz da yaptığı diğer işlere sanat (teknik mükemmeliyetçilik ve estetik) katar. başkasının eserine bakarken veya metnini okurken bir şey hissediyor, düşünmeye başlıyorsam o benim için sanattır. bu yüzden kişisel bakış açısında kalmayı tercih ediyorum; 'bu sanat değildir' demek bana düşmez. belki de icra edenin tekniğini anlamamışımdır veya o eser kendi estetik değerlerime uymamıştır. modern batı'nın sanat kuramcıları; 'eğer icra edilen şey yeniyse, tekniği farklıysa, toplumsal bir konuyu ele alıyorsa ve yeterince kişiyi etkiliyorsa sanattır' gibi garip ölçütler ortaya koymaya başladılar. anadolu'yu hiç gezmemişler; orada bir sürü sanatçı var fakat biz, şehirliler gibi megaloman değiller. doğuştan bir bilim insanı içindeki doğacı bakış açısını nasıl bastıramazsa, sanatçı da içindeki yaratma dürtüsünü öyle bastıramaz. yani sanatçı, birincil olarak kendisi için icra eder. tabii ki takdir edilme isteği her varoluş biçiminde ve meslekte vardır; narsistik boyutta olmadığı sürece bu son derece normaldir. sanatçının toplumsal görevi ise (bence, çünkü farklı bakış açıları mevcut) içindeki duyguyu ve düşünceyi aktardığında başkalarının bunu aynalayıp aynalayamadığıyla ilgilidir. yani sanatçı, sadece 'özel' bir şey yaratmaya mı çalışıyor, yoksa toplumun kolektif arzuları, korkuları ve istekleriyle kısmen birleşiyor mu? edit: yani kendi şuuraltı (yani sanatın doğduğu o derin yer) bulunduğu kolektifin şuuraltını aynalayabiliyor mu? bizde biraz sakat bu işler; çok fazla sansür var. narsist yöneticiler aynadan korkar.
• 
  Lalija Zeox16 Eylül 2026 · 22:42

  ne tür bir sanat olduğuna göre yanıt değişebilir bana kalırsa. şiirler okuyucusuna, söz sanatları yani edebi sanat anlayacısına, kavramsal sanat meraklısına, resim o renk oyunlarından ve çizgilerden baktıkça zevk alana, enstelasyonlar kavrayabilene… hepsi benzer minvaller oldu, demek ki senin önermen daha doğru ve tammış: sanatçı kimin için yapıyorsa onundur.✔️ bir detay sadece: şiir yazıldıktan sonra şaire değil okuyucuya aittir artık!. şair daimen eserleri üzerine düşünmezken, okuyucu sık sık aklından geçirir ve etkilendiği için zihninde bambaşka ve etkileyici bir yeri mevcuttur!.
• 
  Lalija Zeox16 Eylül 2026 · 22:45

  Cem Birgi: sanat ölümsüzlük içindir. sanatkar insanlar tarihe iz bırakmak için ömürlerini sanata adarlar. bazıları karşılık görür bazıları görmez mesele o değil. bu dünyadan ayrıldığında geriye bırakacağın tek şey yapıtlarındır. diğer türlü günün birinde mutlaka unutulursun. michalengelo, da vinci, mozart, dante bu sanatkarlar yüzyıllar boyu hatırlandılar ve dünya döndükçe hatırlanmaya devam edecekler. kadri kıymeti bilinmeyen sanatkarlar ise yine de tarihe iz bırakmışlardır. değer görsün görmesin sanat ve sanatçılar dünya medeniyetini oluştururlar.

  unutulsan ne olacak ki?. öteki tarafta daha doğrusu olağan vakitte bundan daha farklı bir düzen var herkesin kim olduğuna da neler yaptığına da herkesçe erişebiliniyor :)