okuduğunu hatırlamaya ve unutmaya dair

"bir kitabı okuduktan sonra her şeyi unuttuğunu sanırsın ama zihin ihtiyacı olanı çoktan heybesine atmıştır." ile avunanlardan mısınız? konuya dair söylenenler hep benzer: "okuduğum kitapları tıpkı yediğim yemekler gibi hatırlamıyorum; ama yine de onlar beni ben yapan şeylerdir." (ralph waldo emerson) "okuduğumuz her şeyi aklımızda tutmayı istemek, yediğimiz her şeyi midemizde tutmayı istemek gibidir. nasıl ki yediğimiz yemekler bedenimizi oluşturuyorsa, okuduğumuz kitaplar da zihnimizi oluşturur." (arthur schopenhauer) "bazı kitaplar tadılmak, bazıları yutulmak, çok azı ise çiğnenip sindirilmek içindir." (francis bacon) "okumak, zihne sadece bilgi malzemesi sağlar; okuduklarımızı sindirmemizi ve onları bize ait kılmasını sağlayan şey düşünmektir." (john locke) son olarak epiktetos'un ünlü metaforu : "koyunlar ne kadar ot yediklerini göstermek için yediklerini çobanların önüne kusmazlar; yediklerini içlerinde sindirip dışarıya yün ve süt olarak verirler. sen de okuduklarını (öğrendiklerini) kusarak gösterme, onları sindirip eyleme dönüştür." sizce?