ölüm korkusu insanın planladığı kişi olamama korkusu mudur?

Yanıtlar (2)

• 
  @zagalar5 Ekim 2026 · 14:02

  belki de insan ölümü düşündüğünde daha yapacaklarım var der. bundan kıyasla romandaki söz doğru bir tanıma yaklaşıyor olabilir. ama ölüm bence sonun ta kendisi bitme meselesi; artık nefes alman bitecek, gülemeyeceksin, konuşamayacaksın, hayal edemeyeceksin, üzülemeyeceksin ve en nihayetinden pilin bittiğinde sende herkes gibi yıldız tozu olup parçalarına ayrılacaksın belki hatıralarda biraz daha yaşayacaksın seni hatırlayan son kişi öldüğünde sende kaybolacaksın. bence asıl korku kaybolmak.

  1
• 
  Engin Kahraman5 Ekim 2026 · 14:27(düzenlendi)

  @zagalar: belki de insan ölümü düşündüğünde daha yapacaklarım var der. bundan kıyasla romandaki söz doğru bir tanıma yaklaşıyor olabilir. ama ölüm bence sonun ta kendisi bitme meselesi; artık nefes alman bitecek, gülemeyeceksin, konuşamayacaksın, hayal edemeyeceksin, üzülemeyeceksin ve en nihayetinden pilin bittiğinde sende herkes gibi yıldız tozu olup parçalarına ayrılacaksın belki hatıralarda biraz daha yaşayacaksın seni hatırlayan son kişi öldüğünde sende kaybolacaksın. bence asıl korku kaybolmak.

  mesela sosyal bir ortamdasın. bir kız gördün. mesafeli bir arkadaş grubuyla beraber. görür gormez etkilendin deli oldun. tavrı konuşması güzelliği vs. içinden keşke dedin. keşke... ve eline tanişma fırsatı geçti sen geç davrandin ve o fırsatı kaçırdın. şimdi kiz gitti diye mi üzülürüz yoksa o tanişma fırsatini nasil kaçırdim diye mi kendimize kızarız. evet kiz gitti kayboldu artık yok. bu bir gerçek. ama biz de derin iz bırakan şey kızın olmaması değil cesaretsiliğimiz, fırsatı nasıl kaçırdım kızginlığı olmaz mı. ölünce yok olmak veya başka bir yaşam formuna şekline evrilmek. bir belirsizlik. bunun zaten bilincindeyiz. korktuğunuz şey var olmamak mı. ölümün kendisi mi ? yoksa elimize bir kez geçmiş olan dünya yaşamini istediğimiz ve planladığımız şekilde yaşayamamış olmak mı?