seçim yaptığını zannetmek
Yanıtlar (7)

bütün anneler bilir. lobları henüz gelişmemiş yaştaki çocuklar, onlara sunulan 2 seçenekten sonuncusunu seçerler. dolayısıyla sunulan "combo box" bizzat anne tarafından manipüle edilebilir. bunu öğrendiğim günden beri karşılaştığım tüm seçenekli yapılar beni rahatsız etti. tümden seçmeli bir hayat, sanırım ancak istediğin seçeneği ekleyebildiğin hallerde mümkün olabilir. seçtiğimiz hayatı yaşamak ise çok daha büyük bir sistem gerektirir. dolayısıyla asla seçtiğimizi sandığımızı bile yaşamıyoruz. başka seçimlerin mahkumu olsa gerek her canlı.
- ÇENGEL'E TAKILDI
Zülal Yalçın16 Haziran 2026 · 05:52seçim yapma fikri bile kendi içinde birçok çelişki barındırıyor aslında. bize seçim yapmayı öğreten nedir mesela, ya da hangi koşullarda seçim yapacağımızı hangi koşullarda başımıza geleni kabul edeceğimizi nerden biliriz? öte yandan içinden birini seçmek istediğimiz opsiyonlar bile bizim tercihimiz olmayabilir. yani hayat dediğiniz şey sizin için bir meyvedir ama size bisiklet lastikleri arasından bir hayat seçmeniz söylenebilir. seçim yapma özgürlüğünü seçenekleri dışlak sebeplere bıraktığımız anda da kaybederiz aslında. aile, toplum, sistem gibi büyük yapısal önermeler bir çok seçenek havuzunu bizim için zaten hazırlar. evdeki odanız hazırdır ama yatağın hangi ucuna yatacağınıza siz karar verirsiniz, toplumsal hiyerarşideki yeriniz az çok hazırdır ama orda giyeceğiniz gömleğin rengi size kalmıştır, sistemin içindeki rolünüz siz onu aramadan bile sizi bulabilir çoğu zaman ama o rolü oynarken masa başında yaratacağınız hayali karakteri seçebilirsiniz. şaka bir yana bu kadar iradesiz ve itaatkar olmamakta bir seçenektir tabii. bana göre yaşadığım hayat benim seçimim mi sorusunu sorabilmek karar verebilme yetisini fark edebilmek ve bahsi geçen yazılı senaryolardan çıkıp bir yol çizebilmek için önemlidir. bunu yapmayanlar onlara bunu yapabilecekleri hiçbir koşul sağlanmadığından ya da halihazırda yaşadıkları seçimlerden bir şekilde memnun olduklarından olabilir. fakat insan mekanizması ve aklı, kendi irade düzleminde gömlek rengi seçmekten öteye gidebilmelidir. hiçbir zaman tüm olası seçenekleri göremeyecek olsakta gerçekten seçtiğimiz bir hayatı yaşamanın tadını merak etmeye devam edebilir ve bunun için denemekten çekinmeyebiliriz. bu karar bana ait mesela..
Yavuz Evliyaoğlu16 Haziran 2026 · 09:22Ebru METE K.: bütün anneler bilir. lobları henüz gelişmemiş yaştaki çocuklar, onlara sunulan 2 seçenekten sonuncusunu seçerler. dolayısıyla sunulan "combo box" bizzat anne tarafından manipüle edilebilir. bunu öğrendiğim günden beri karşılaştığım tüm seçenekli yapılar beni rahatsız etti. tümden seçmeli bir hayat, sanırım ancak istediğin seçeneği ekleyebildiğin hallerde mümkün olabilir. seçtiğimiz hayatı yaşamak ise çok daha büyük bir sistem gerektirir. dolayısıyla asla seçtiğimizi sandığımızı bile yaşamıyoruz. başka seçimlerin mahkumu olsa gerek her canlı.
insan özgür seçim yaptığını zanneder. bunu fark ettiğinde de bu fark etmenin kölesi olur.
Yavuz Evliyaoğlu16 Haziran 2026 · 09:25Zülal Yalçın: seçim yapma fikri bile kendi içinde birçok çelişki barındırıyor aslında. bize seçim yapmayı öğreten nedir mesela, ya da hangi koşullarda seçim yapacağımızı hangi koşullarda başımıza geleni kabul edeceğimizi nerden biliriz? öte yandan içinden birini seçmek istediğimiz opsiyonlar bile bizim tercihimiz olmayabilir. yani hayat dediğiniz şey sizin için bir meyvedir ama size bisiklet lastikleri arasından bir hayat seçmeniz söylenebilir. seçim yapma özgürlüğünü seçenekleri dışlak sebeplere bıraktığımız anda da kaybederiz aslında. aile, toplum, sistem gibi büyük yapısal önermeler bir çok seçenek havuzunu bizim için zaten hazırlar. evdeki odanız hazırdır ama yatağın hangi ucuna yatacağınıza siz karar verirsiniz, toplumsal hiyerarşideki yeriniz az çok hazırdır ama orda giyeceğiniz gömleğin rengi size kalmıştır, sistemin içindeki rolünüz siz onu aramadan bile sizi bulabilir çoğu zaman ama o rolü oynarken masa başında yaratacağınız hayali karakteri seçebilirsiniz. şaka bir yana bu kadar iradesiz ve itaatkar olmamakta bir seçenektir tabii. bana göre yaşadığım hayat benim seçimim mi sorusunu sorabilmek karar verebilme yetisini fark edebilmek ve bahsi geçen yazılı senaryolardan çıkıp bir yol çizebilmek için önemlidir. bunu yapmayanlar onlara bunu yapabilecekleri hiçbir koşul sağlanmadığından ya da halihazırda yaşadıkları seçimlerden bir şekilde memnun olduklarından olabilir. fakat insan mekanizması ve aklı, kendi irade düzleminde gömlek rengi seçmekten öteye gidebilmelidir. hiçbir zaman tüm olası seçenekleri göremeyecek olsakta gerçekten seçtiğimiz bir hayatı yaşamanın tadını merak etmeye devam edebilir ve bunun için denemekten çekinmeyebiliriz. bu karar bana ait mesela..
"toplumsal hiyerarşideki yeriniz az çok hazırdır ama orda giyeceğiniz gömleğin rengi size kalmıştır" çok güzel bir benzetme olmuş. gerçekten ben de öyle düşünüyorum. "gerçekten seçtiğimiz bir hayatı yaşamanın tadını merak etmeye devam edebilir ve bunun için denemekten çekinmeyebiliriz." işte bu da güzel bir sonuç. sen denemeye devam edeceksin ama ben edersem "ben acaba zülal'in seçimine mi çabalıyorum" fikrini bana düşündürtecek :)
Enes17 Haziran 2026 · 02:44yaşıyoruz işte bir şekil. maksat zaman geçsin.
Semih Yaman2 Temmuz 2026 · 14:41kararlarımızı bilinçli vermiyoruz ki zaten, bilinçaltı süreçler çok daha etkin. koşullanmalar, çekimler, vs.. bir tişörtün yeşilini niye aldığımızı bilmeyiz bile, niye siyah değil de yeşil, çoğu zaman kararın öncesinde "karar"ı vermişizdir, sonrası kendimize mantıksal açıklaması. özgür iradeye gelirsek çok çok uzun konu, üzerine yüzyıllardır konuşulan konu ama benim geldiğim nokta külli bir irademiz yok, cüzi bir irademiz var. genel çıktıyı seçemiyoruz yani ama kavşaklardaki seçim hakkı bizde. eyyorlamam bu kadar:)
Cem Birgi8 Ağustos 2026 · 21:41seçimlerin ne yazık ki çevreye göre belirleniyor. inanılmaz yadırganma korkusu var insanların çoğunda. ne derler diye düşünerek seçimlerini yapıyorlar. hiçbirimiz tam anlamıyla özgür değiliz. seçimlerimizin altında gizli prangalarımız var.
Yanıt yazmak için giriş yapmalısın.
