moder insanın anlam arayışı ne zaman biter?

hayata geldik. ailemizi, nerede doğacağımızı, hangi döneme denk geleceğimizi biz seçmedik. hayat yolculuğunun başlarında aklımız erdiği dönemlerde hayaller kurmaya başladık. ilerde yapacağımız işi, evleneceğimiz insanı, yaşayacağımız evi düşledik. bunların bir kısmı gerçekleşti, bir kısmı gerçekleşmedi. büyüdükçe fark ettik ki ipler bizim elimizde değil. elde ettiklerimizi biz kazanmış olsak da elimizden kayıp gitmeleri bir anlık olay. bu sebeple insan bu noktada bir çıkmaza düşüyor. hayatı ve kazanımları bir anda anlamsızlaşabiliyor. bu devirde neye anlam yükleyip tutunabilirim diye düşünüyor. hele ki vahşi tüketimin körüklendiği günümüzde bu daha da zor. kendimden örnek vermem gerekirse bundan birkaç yıl öncesine kadar bana çok büyük anlamlar ifade eden ve beni ayakta tuttuğuna inandığım işim için şu an düşündüğümde en ufak bir heyecan ya da arzu hissetmiyorum. yine buna benzer durumlar insan ilişkilerinde de mevcut. benim için çok önemli olduğuna inandığım birçok insanı sıkıntılı zamanda yanımda bulamayınca onlara çok gereksiz anlamlar yüklediğimi fark ettim. ağaca anlam yüklesem keserler çiçeğe anlam yüklesem soldururlar çocuklara anlam yüklesem hayattan koparırlar şiirlere anlam yüklesem yasaklarlar bir kere gelmişim dünyaya söz dinlemezsem zindana tıkarlar ben böyle böyle hayatın anlamını ararken tükenmişim...